Relacje z duszą

O relacjach z duszami dowiadywałem się najpierw z książek Thomasa Moore.

Potem chodziłem na warsztaty ustawień rodzin i czytałem o tej metodzie zarówno z książek Berta Hellingera, jak i jego uczniów.

Dusze są bardzo dobrymi partnerami w relacjach, co prawda niełatwymi i wymagającymi prawdziwości. Nie dają się zwieść z własnego przekonania, przekonać byle czym, są bardzo stabilne w swoich przekonaniach. Jednakże taka dusza żyjąc wiele razy dłużej od nas, zwykle jest nieco bardziej doświadczona. I rozmowa z nią, czy proces oczyszczający mogą dać nam dużo dobrych lekcji życiowych.

Dusze są gadatliwe, ale mało mądre, nieświadome raczej i nierefleksyjne.
Dusza na codzień opowiada o swoich myślach, postawach, potrzeba słuchać tego, tego co mówi przez natrętne myśli.
ale też i można pytać, co jeszcze Dusza chce, jakie jeszcze ma przekonania.

Dusze potrafią z życia zrobić sieczkę, bo im nie zależy tak na życiu jak nam.

Dusza ciągle jest obecna w pani codzienności, tylko ludzie jej nie rozpoznają jako Duszę.

Jak ktoś wychwyci jakieś „głupie myśli” do których się nie przyznaje, to najpewniej Duszy przemyślenia, postawy.

To naprawdę jest inne spojrzenie na duchowość, niż w tradycyjnych szkołach rozwoju. W naszym społeczeństwie forma yang dominuje, gdy zaś w pracy z duszami potrzeba jest dużo yin. Dlatego wielu ludzi nie chce w to wchodzić – nie mają takich intencji, to obejmuje obszary, gdzie nie chcą się przyznawać na temat swoich przewinień. Wolą to przykryć słowami „błędnie wybrałem”, „oni mieli nieczyste intencje wobec siebie”. Owszem, tak było, ale oni mentalnie się przekonują, podczas gdy potrzeba tutaj przekonania na poziomie duszy.

To inne dusze mają to stwierdzić, że nie jesteśmy im winni, nie my. My się spokojnie potrafimy zakłamać, a czyjeś nieprzebaczenie/przebaczenie dokładnie pokazuje, czy jesteśmy wolni.

Co do poczucia winy i niewinności.

Niewinni jesteśmy w najwyższym sensie tego słowa zawsze, cokolwiek robimy.

Pierwszym sposobem radzenia sobie z winą oczywiście może być rozmowa ze sobą, z duszą, żeby nie zwariować od tego.

Czasami mocno się spłyca ideę pokory, sciągając ją na niski poziom, czy to mentalny, czy astralny –
róbta co chceta. Wręcz ludzie tam są z założenia buńczuczni, czy wręcz buntowniczy..

Ja jednak jestem za tym, aby to Wszechświat, inne dusze przekonały nas, że jesteśmy niewinni,
a może to się dokonać, gdy istotnie się oczyszczę z obciążeń w danym temacie, w tym z zastosowaniem rytuałów. Bo póki moja Dusza ma poczucie winy, to będzie siała naokoło takimi „winnymi” energiami a Wszechświat będzie to odbierał, że ja mam poczucie winy, że jestem winny. A to nie prawda.

Możesz siebie przekonywać, że AŻ TAK ZŁA nie byłam. To może ulżyć poczuciu winy. Ale dopiero, gdy dusza tego, kogo pokrzywdziłaś Ci przebaczy, to wtedy będziesz istotnie, praktycznie niewinna i poczujesz to z innej perspektywy. Jak Hellinger mówi – wydarzenie z przeszłości się nie rozpłynie, ale będziesz silniejsza przez przyznanie się i przez przejście tego procesu.

Gdy przechodzę przez proces „na drugą stronę” nie muszę sobie wmawiać, że moje poczucie winy jest niepotrzebne, ponieważ ono samo znika. Nie muszę siłować siebie, aby pokazać, że czegoś nie zrobiłem, że nie

Dusza czuje, że coś istotnego się zmieniło.

Do takich procesów nie mają zaufania osoby, które nie mają praktyki z pracy z duszami. Które nie mają praktyki w działaniach w sesjach terapeutycznych. A warto takie zaufanie i praktykę zdobyć.

__

Poczucie winy nawet wydaje mi się, że może być uczuciem, podobnie jak smutek. I gdy przeżyję je, gdy prawdziwie się zasmucę nad tym, co zrobiłem komuś, a tamta dusza mi odpuści, to jestem uwolniony.

Często osoby zajmujące się rozwojem mają w tych tematach postawę, w której brak pokory… a jakże wiele istot pokrzywdzili. Pokażcie mi kogoś, kto NIE pokrzywdził..

Brak pokory może wynikać z tłumienia w sobie wspomnień, które bolą.

Reklamy

Komentarze

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Follow Opowieści o duchowości on WordPress.com
%d blogerów lubi to: